Oszacuj transfer na podstawie swoich plików i zaobserwowanej przepustowości.

Policz, co naprawdę musi zostać przesłane

Zrób dwa spisy: elementy do wysłania, aby pracować, oraz te do pobrania na końcu. Źródła, zasoby potrzebne oprogramowaniu i wybrane wyniki nie muszą mieć tej samej objętości. Oddziel też pliki, które możesz przygotować przed wynajmem, od tych, które powstaną dopiero po obliczeniach.

Zanotuj liczbę plików i ich łączny rozmiar w bajtach, gdy Twoje narzędzie go podaje. Odróżnij rozmiar danych od miejsca zajmowanego na dysku. Jeśli przygotowujesz archiwum, użyj jego rzeczywistego rozmiaru do transferu tego archiwum. Jego pakowanie i rozpakowywanie zajmuje czas i może wymagać dodatkowego miejsca: sprawdź je osobno, nie zakładając zysku z kompresji.

Odrzuć zbędne kopie po sprawdzeniu ich roli. Publiczny cache, który można odzyskać, nie zawsze ma taki sam priorytet jak unikatowy oryginał czy ustawienia projektu. Sortowanie elementów do zachowania opisano szczegółowo w przewodniku po kopiach zapasowych.

Ustaw wolumen i przepustowość w tych samych jednostkach

W tym przewodniku jeden bajt to osiem bitów. Przedrostki dziesiętne dają 1 MB = 1 000 000 bajtów i 1 GB = 1 000 000 000 bajtów. Przedrostki binarne dają 1 MiB = 1 048 576 bajtów i 1 GiB = 1 073 741 824 bajtów. Odpowiadające im angielskie oznaczenia to MB, GB, MiB i GiB; NIST dokumentuje te różnice.

Mbit/s i MB/s nie oznaczają więc tej samej wartości. Przepustowość 80 Mbit/s odpowiada arytmetycznie 10 MB/s. Ta konwersja nie gwarantuje, że aplikacja faktycznie skopiuje dziesięć megabajtów plików na sekundę. Zawsze sprawdzaj wyświetlaną jednostkę, zwłaszcza różnicę między bitami a bajtami.

Zrób mały test w obie strony przed dużym folderem

Gdy Twoje środowisko i metoda transferu są dostępne, wyślij mały dozwolony plik, pobierz go w innym miejscu i otwórz tę kopię. Ten pierwszy test potwierdza ścieżkę, uprawnienia dostępu i miejsce docelowe. Nie mierzy jeszcze należycie czasu dla obszernego folderu.

Następnie wybierz reprezentatywną grupę, wystarczająco dużą, by zaobserwować transfer poza jego początkiem. Użyj tego samego narzędzia, tego samego miejsca docelowego i składu zbliżonego do rzeczywistego folderu. Jeśli masz wiele małych plików, przetestuj grupę takich plików, a nie tylko jedno duże wideo. Zanotuj wolumen faktycznie skopiowany i czas upływający do końca transferu, z uwzględnieniem wyliczania i przerw.

Oblicz średnią, dzieląc wolumen przez czas. Powtórz o innej porze, jeśli wynik mocno się zmienia, i zachowaj obie obserwacje. Mierz wysyłanie i pobieranie osobno: obserwacja w jednym kierunku nie jest pomiarem w drugim. Test sieci do innego miejsca docelowego to również nie Twój transfer plików. ESnet rozróżnia test przepustowości sieci i ograniczenie, jakie narzuca on rzeczywistemu transferowi.

Oblicz czas trwania, a potem sprawdź, co obejmuje

Przy spójnych jednostkach czas w sekundach = wolumen w bajtach ÷ przepustowość w bajtach na sekundę. Dla wolumenu dziesiętnego w GB i przepustowości w MB/s daje to czas w sekundach = GB × 1 000 ÷ MB/s. Następnie podziel przez 60, aby otrzymać minuty. Przepustowość musi być ściśle dodatnia; przy braku użytecznego pomiaru pozostaw czas jako nieznany.

Na przykład grupa 800 MB skopiowana w 100 sekund daje średnią 8 MB/s. Ta liczba opisuje wyłącznie tę obserwację. Jeśli Twój pomiar czasu obejmuje już przerwy i start, nie dodawaj po raz drugi dowolnego zapasu na te same etapy. Zarezerwuj raczej osobne wiersze dla niezmierzonych działań: przygotowania archiwum, otwarcia kopii czy powtórzenia części transferu.

Ostrożny scenariusz może użyć najniższej z kilku reprezentatywnych średnich. Zanotuj, które to były i w jakich warunkach. Wybór niższej wartości to założenie planistyczne, a nie gwarancja, że przepustowość pozostanie powyżej.

Przykład przećwiczony: wyślij 6 GB i pobierz 1,2 GB

Załóżmy projekt plików o łącznym rozmiarze 6 GB do wysłania, a następnie 1,2 GB wyników do pobrania. Dla tego całkowicie hipotetycznego przykładu test wysyłania daje 8 MB/s, a test pobierania 3 MB/s. Wszystkie wolumeny są dziesiętne. Te wartości nie pochodzą z próby na wynajmie BriefGPU.

Wysyłka zajęłaby 6 000 ÷ 8 = 750 sekund, czyli 12 minut 30 sekund. Pobranie zajęłoby 1 200 ÷ 3 = 400 sekund, czyli 6 minut 40 sekund. Oba transfery to zatem 19 minut 10 sekund, jeśli przyjęte średnie prędkości się utrzymają. Tabela dodaje założenia kontroli i rezerwy ustalone dla projektu.

Sprawdź wpływ innego założenia

Jeśli prędkość pobierania z przykładu spadnie do 1,5 MB/s, te 1 200 MB zajmie 800 sekund, czyli 13 minut 20 sekund. Czas tego etapu się podwoi. Łączny czas przy pozostałych niezmienionych założeniach wydłuży się do 1 godziny 15 minut 50 sekund. Widzisz więc, która część harmonogramu zależy od sieci, a która od Twoich własnych kontroli.

Gdyby podany rozmiar wynosił 6 GiB, a nie 6 GB, wysyłka przy 8 MB/s zajęłaby około 805 sekund, czyli 13 minut 25 sekund. Różnica wynika tu z jednostek, bez zmiany sieci. Aby obliczyć dokładnie, wyjdź od liczby bajtów, a nie od zaokrąglonej wartości pokazywanej przez menedżer plików.

I wreszcie, jeśli rzeczywisty folder ma inny skład niż próbka, wykonaj nowy pomiar. Samo mnożenie nie zastąpi testu, który nie odpowiada Twojej metodzie kopiowania.

Wpisz transfer we właściwym miejscu harmonogramu

Wysyłka wykonana po udostępnieniu wchodzi w przygotowanie na wynajętym sprzęcie. Pobranie i końcowa weryfikacja należą do eksportu. Przygotowanie zakończone wcześniej na Twoim komputerze liczy się osobno. Nie licz tego samego przedziału czasu dwa razy, jeśli transfer i inna czynność przebiegają równolegle.

Suma z przykładu nie obejmuje ani instalacji, ani obliczeń, ani oczekiwania na odpowiedź klienta. Dodaj te pozycje do pełnego harmonogramu, zanim porównasz pakiety 3, 7 i 30 dni. Metoda nie mówi nic o czasie dostarczenia serwera, jego pojemności dyskowej ani parametrach sieci.

Unikaj odkładania całego pobierania na ostatnią chwilę. Kopia pośrednia i pierwszy plik otwarty z miejsca docelowego wcześnie ujawniają przeszkody. Komunikat o zakończeniu transferu nie zastępuje sprawdzenia oczekiwanych plików.