Bir çıktıyı, özgün halini ve ayarlarını tereddüt etmeden bulun.

Açıklayabileceğiniz bir yapı seçin

Projenin adını taşıyan bir klasör oluşturun, ardından rolleri net birkaç konum belirleyin. Bir kişinin adı veya bugünün tarihi, altı hafta sonra içeriği anlamak için her zaman yeterli olmaz. Kök dizine konulacak bir not, girdilerin, devam eden denemelerin ve seçilen teslimatın nerede olduğunu açıklamalıdır.

Cambridge Üniversitesi, erken bir aşamada bir sınıflandırma ve tutarlı adlandırma kuralları üzerinde anlaşmayı önerir. Aşağıdaki model, küçük bir oturum için bir BriefGPU önerisidir. Yazılımınız zaten bir proje yapısı dayatıyorsa uyarlayın; bağlantılı kaynaklarını, projenin onları bulduğundan emin olmadan taşımayın.

Alınan girdiyi tanınabilir tutun

İlk işlemeden önce, kaynakların listesini özgün adları ve konumlarıyla birlikte çıkarın. Cornell'in ham veriler için önerdiği gibi, bu girdilerin bozulmamış bir sürümünü saklayın. Yalnızca "özgünler" adı içeriği korumaz: yazılıma farklı bir çıktı klasörü gösterin ve davranışını bir deneme dosyası üzerinde kontrol edin.

Hesaplamadan önce bir girdiyi dönüştürmeniz veya kırpmanız gerekiyorsa, bu hazırlığı tanımlanmış bir adım olarak ele alın. Alınan kaynakla bağı koruyun. Böylece zaten var olan bir kusuru, bir hazırlık sorununu ve GPU işlemesinin bir etkisini birbirinden ayırt edebilirsiniz.

Yeni bir kaynak eskisinin yerini aldığında sürümü ve gözden geçirilecek çıktıları not edin. Anlamak istediğiniz bir denemede kullanılan bir dosyanın üzerine sessizce yazmayın. Kural, yararlı kaynağı saklamaktır; tüm çalışma kopyalarını süresiz tutmak değil.

Her çalışma birimine sabit bir tanımlayıcı verin

image-001 gibi kısa bir tanımlayıcı, aynı girdiyi birden çok denemede takip etmeye yarar. Bir çıktı kabul edildiğinde rolü değişmez. Doğrulama durumunu, dosyaları "iyi", "kötü" veya "neredeyse-final" diye sürekli yeniden adlandırmak yerine envanterde tutun.

Yüz girdi için 001'den 100'e kadar numaralar düzenli bir referans sağlar. Teslimat için gerektiğinde bir iş referansı ekleyin. İki farklı alt klasörde alınan photo.png adlı iki dosyanın aynı şeyi temsil ettiğini varsaymayın. Girdinin tam yolu tanımlayıcıyla ilişkili kalmalıdır.

Adları hedef araçlarla uyumlu seçin. Windows özellikle iki nokta üst üste, soru işareti ve yıldız karakterlerini ayırır; olağan kuralları da iki adı yalnızca büyük harf farkıyla güvenle ayırt etmeye izin vermez. image-007_essai-02.png gibi bir ad bu belirsizlikleri önler. Evrensel bir uyumluluk vaat etmek yerine diğer araçlarınızın kendine özgü kısıtlarını kontrol edin.

Örnek: iki deneme, tek bir kaynak koleksiyonu

İki klasörde alınan sekiz görüntü olduğunu varsayalım. Envanter, image-001 ile image-008 arasındaki görüntüleri atar ve özgün yollarını korur. İlk geçiş, essai-01 ayarlarını kullanır; tüm çıktıları ilgili klasöre gider. image-003 ve image-006'daki bir kusur, yalnızca bu iki girdiyle sınırlı ikinci bir denemeye yol açar.

İlk denemenin başarılı altı sonucu, klasörü daha tekdüze hale getirmek için yeniden hesaplanmaz. Envanter, her girdi için hangi çıktının seçildiğini belirtir. v01 teslimatı, kökenleri iki denemeye dağılsa da beklenen adları taşıyan sekiz dosya içerir. Bu örnek bir düzenlemeyi açıklar; ayarların sonuçları mutlaka iyileştirdiğini varsaymaz.

Deneme sırasında ayarları saklayın

essai-02.txt adlı bir dosya, yazılım parametrelerini dışa aktaramıyorsa basit bir not olabilir. Aracın sürümünü, varsa modelini, ilgili girdileri ve seçtiğiniz değerleri not edin. Önceki denemeye göre değişiklik nedenini ekleyin. Parametreler yalnızca bir pencerede görünüyorsa bir ekran görüntüsü notu tamamlayabilir.

Her geçişten sonra değiştirilen tek bir «güncel ayarlar» notundan kaçının. Bu not son denemeyi açıklar ama eski çıktıları artık açıklamaz. Birkaç deneme aynı parametreleri kullanıyorsa, gereksiz yere kopyalamak yerine tanımlanmış aynı yapılandırmaya başvurun.

Yazılım sürümü ve parametreler bir sonucun açıklanmasını kolaylaştırır; tek başına aynı şekilde yeniden üretilmesini garanti etmez. Bazı uygulamalar başka bilgiler veya kaynaklar gerektirir. Özellikle bir eğitim durumu söz konusu olduğunda, kesin bir yeniden işleme ihtiyacı için kendi belgelerini izleyin.

Kararları açıklayan bir günlük tutun

Günlük, envanteri tamamlar. Envanter «bu girdi hangi durumda?» sorusunu yanıtlar; günlük ise «neden değiştirdik?» sorusunu yanıtlar. Tarihli birkaç satır yeterlidir: ilgili deneme, gözlem, karar ve bir sonraki kontrol. Kimse işine yaramayacaksa yazılımın her mesajını kopyalamaktan kaçının.

Örneğin yararlı bir satır şöyle olurdu: «essai-01: image-003 ve image-006 üzerinde eksik konturlar; bu iki girdiyi B ayarıyla yeniden yap; diğer çıktıları son doğrulama bekleyişinde tut.» Gözden geçirdikten sonra gerçekleşen kararı ekleyin. İlk gözlemi, kusur hiç yaşanmamış gibi yeniden yazmayın.

Teknik günlükleri iletmeden önce gözden geçirin: özel yollar veya erişim araçları içerebilirler. Gizli bilgileri belge klasöründen ayrı tutun. Bir iş arkadaşına yönelik not, ihtiyaç duyduğu bilgilerle işi açıklamalıdır.

Sınıflandırma, teslimat ve yedeklemeyi birbirinden ayırın

Çalışma klasörü, mantığınız için yararlı denemeleri saklar. Teslimat klasörü, alıcının alması gerekenleri bir araya getirir. Yedekleme, gerekli öğeleri bir kopya kontrolüyle başka bir hedefte saklar. Aynı alanda yan yana duran üç klasör tek başına bu üç işlevi yerine getirmez.

Tüm kaynakları her deneme klasörüne kopyalamayın. Çıktıları envanter aracılığıyla girdilere bağlayın. Teslimat için, bağımsız bir bütün teslim etmek adına seçili bir kopya yararlı olabilir; o zaman kökenini ve sürümünü not edin. Yedekleme için, aktarım sonrası envanteri ve kontrolü ayrıntılı olarak açıklayan özel kılavuzu izleyin.

Elenen varyantları temizlemeden önce, bir kararı açıklamak veya işi yeniden yapmak için hangilerinin gerekli olduğunu kontrol edin. Bu düzenleme herhangi bir saklama süresi dayatmaz. Neyin saklanmaya değer olduğuna karar vermeyi ve ardından referans niteliğindeki kopyayı bulmayı sağlar.

Rastgele seçilen bir çıktı üzerinden kontrol yapın

Önce yazılımınızı açmadan bir teslimat dosyası seçin. Adından ve envanterden yararlanarak girdisini, onu üreten denemeyi, ayarlarını ve kabul kararını bulun. Yeniden işleme gerektiren bir çıktıyla tekrarlayın. İzlediğiniz yol belleğinize bağlıysa takipte eksik bir bağlantı var demektir.

Ardından miktarları kontrol edin: planlanan girdi sayısı, seçilen sonuçlar, engellenen öğeler ve hariç tutulan varyantlar. Düzenli bir klasör yine de eksik olabilir. Bu küçük kontrol, farklılıkların bir gerekçesi olduğunda ve hangi dosyaların kullanılacağını başka biri anlayabildiğinde tamamlanır.